khaodeesod

2 ต.ค. 2560 เวลา 10:54 น.

เป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า ของใช้ส่วนพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชแต่ละชิ้นนั้น พระองค์จะทรงใช้อย่างคุ้มค่า ซึ่งในเรื่องราวครั้งนี้จะขอพูดถึง หลอดยาสีพระทนต์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ภาพหลอดยาสีฟันที่เห็นนี้ ต้องเรียกว่าเป็นหลอดยาสีพระทนต์ประวัติศาสตร์ เพราะนี่คือ หลอดยาสีพระทนต์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว



ศาสตราจารย์พิเศษ ทันตแพทย์หญิง ท่านผู้หญิงเพ็ชรา เตชะกัมพุช ทันตแพทย์ประจำพระองค์ อดีตคณบดีคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขียนเล่าให้ฟังว่า...
"ครั้งหนึ่งทันตแพทย์ประจำพระองค์ กราบถวายบังคมทูลเรื่องศิษย์ทันตแพทย์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บางคนมีค่านิยมในการใช้ของต่างประเทศ และมีราคาแพง รายที่ไม่มีทรัพย์พอซื้อหาก็ยังขวนขวาย เช่า



มาใช้เป็นการชั่วครั้งชั่วคราว ซึ่งเท่าที่ทราบมา มีความแตกต่างจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ที่ทรงนิยมใช้กระเป๋าที่ผลิตภายในประเทศเช่นสามัญชนทั่วไป ทรงใช้ดินสอสั้นจนต้องต่อด้าม แม้ยาสีพระทนต์ของพระองค์ท่าน ก็ทรงใช้ด้ามแปรงพระทนต์รีดหลอดยาจนแบนจนแน่ใจว่าไม่มียาสีพระทนต์หลงเหลืออยู่ในหลอดจริง ๆ"



"พระจริยวัตรของพระองค์ได้แสดงให้เห็นอย่างแจ่มชัดถึงพระวิริยะ อุตสาหะ ตลอดจนความประหยัดในการใช้ของอย่างคุ้มค่า หลังจากนั้นทันตแพทย์ประจำพระองค์ได้กราบพระบาททูลขอพระราชทานหลอดยาสีพระทนต์หลอดนั้น เพื่อนำไปให้ศิษย์ได้เห็นและรับใส่เกล้าเป็นตัวอย่างเพื่อประพฤติปฏิบัติในโอกาสต่อ ๆ ไป"
"ประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานส่งหลอดยาสีพระทนต์เปล่าหลอดนั้นมาให้ถึงบ้าน ทันตแพทย์ประจำพระองค์รู้สึกซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นเกล้ายิ่ง เมื่อได้พิจารณาถึงลักษณะของหลอดยาสีพระทนต์เปล่าหลอดนั้นแล้วทำให้เกิดความสงสัยว่า เหตุใด



หลอดยาสีพระทนต์หลอดนี้จึงแบนราบเรียบโดยตลอด คล้ายแผ่นกระดาษ โดยเฉพาะบริเวณคอหลอดยังปรากฏรอยบุ๋มลึกลงไปเกือบถึงเกลียวคอหลอด เมื่อได้มีโอกาสเข้าเฝ้าฯ อีกครั้งในเวลาต่อมา จึงได้รับคำอธิบายจากพระองค์ว่า หลอดยาสีพระทนต์ที่เห็นแบนเรียบนั้นเป็นผลจากการใช้ด้ามแปรงสีพระทนต์ช่วยรีดและกดจนเป็นรอยบุ๋มที่เห็นนั่นเอง และเพื่อที่จะขอนำไปแสดงให้ศิษย์ทันตแพทย์ได้เห็นเป็นอุทาหรณ์ จึงได้ขอพระราชานุญาต ซึ่งพระองค์ท่านก็ได้ทรงพระเมตตาด้วยความเต็มพระราชหฤทัย"



ต่อจากนี้ไปต้องเป็นหน้าที่ของลูกๆ ของพ่อทุกคน ที่ต้องน้อมนำพระราชดำรัสเรื่องความพอเพียงประยุกต์ใช้ให้เข้ากับชีวิตประจำวัน ซึ่งไม่เพียงแต่จะมีพระราชดำรัสอย่างเดียวเท่านั้น พระองค์เองยังทรงเป็นแบบอย่างให้พสกนิกรชาวไทยให้ได้เห็นถึงการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง สมกับคำกล่าวที่ว่า “พระมหากษัตริย์ผู้เป็นแบบอย่างการดำเนินชีวิตแบบพอเพียง” ที่แท้จริง
CR. โปสเตอร์โดยคณะแพทยศาสตร์จุฬาลงกรณ์ฯ

Cr:https://www.siamnews.com

2 ต.ค. 2560 เวลา 09:49 น.

เมื่อไม่นานมานี้เว็บไซต์ต่างประเทศได้นำเสนอเรื่องราวของชาวเน็ตท่านหนึ่ง โดยเรื่องราวมีอยู่ว่า.. ความทรงจำที่อยู่ในส่วนลึกของจิตใจ ที่ฉันไม่มีวันลืมเลือนก็คือภาพของพ่อที่ พ่อที่มีเศษฟางติดบนหัวมาหาฉันที่มหาลัย พ่อเป็นเกษตรกร รู้จักหนังสือไม่กี่ตัว ทั้งชีวิตทำมาหากินกับเทือกสวนไร่นา ไม่เคยจากบ้านไปไหนไกล แม้แต่ตัวเมืองใกล้ๆ พ่อก็ไปนับครั้งได้
พ่อกับแม่ต่อสู้กัดฟันกันทำนาทำไร่ ใช้เลือดและเหงื่อเลี้ยงดูพวกเรา 5 คนพี่น้อง พี่ชาย พี่สาว พอโตขึ้นก็แต่งงานไปอยู่ไกลบ้าน ฉันที่กำลังเรียนม.ปลายกลายเป็นความหวังเดียวของพวกท่าน
ปี 1994 ในที่สุดฉันก็ทำให้ความฝันของพวกท่านเป็นจริง ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ กลายเป็นคนแรกในหมู่บ้านที่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นรอยยิ้มอย่างมีความสุขของพ่อ แต่ตอนฉันอยู่ปีสอง แม่ที่เจ็บป่วยมานานก็จากพวกเราไป มองดูบ้านที่ว่างเปล่า พ่อก็พูดกับฉันว่า “ไม่ต้องกังวลนะลูก ตั้งใจเรียนไป เรื่องที่บ้านไม่ใช่ปัญหาของแก ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนพ่อก็จะส่งแกเรียนให้จบ”




พูดกันตามตรงแล้ว ชีวิตของคนบ้านนอกจนๆมันลำบากมาก การจะหาเงินไม่ง่ายเลย พ่อไปขอยืมเงินจากญาติทั่วสารทิศรวมได้ 3 พันบาท แล้วส่งให้ฉันนั่งรถทัวร์กลับไปมหาวิทยาลัย เมื่อกลับมาเรียน ฉันไม่กินข้าวเช้า ทุกวันมื้อกลางวันกับมื้อเย็นก็กินแค่ข้าวเปล่ากับผักดอง พยายามประหยัดให้ได้มากที่สุด แต่เพราะว่าประหยัดผิดวิธี ทำให้ในเทอมต่อมาฉันป่วยหนักมากเป็นเวลาครึ่งเดือนเต็มๆ แม้ว่าจะมีเพื่อนๆช่วยดูแลจนอาการดีขึ้น แต่ทุกคนก็ต้องให้ฉันยืมเงินมารักษาตัว หลังจากพยายามหาเงินด้วยตัวเองไม่สำเร็จ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเขียนจดหมายไปขอเงินจากพ่อ
บ่ายวันหนึ่งในสองสัปดาห์ต่อมา ฉันเลิกเรียนกลับมาที่หอพัก เสียงเคาะประตูดังขึ้น กลิ่นหญ้าที่ติดมากับเสื้อผ้าโชยเข้ามาในห้อง “พ่อ” คนที่มาเคาะประตูคือพ่อฉัน ฉันอึ้งไป “โอ้โห โรงเรียนแกใหญ่มา การหาแกเจอนี่ไม่ง่ายเลยนะ แล้วเป็นไงลูก หายดีรึยัง” พ่อมาในชุดม่อฮ่อม แถมมีงอบด้วย ฉันยังเห็นเศษฟางเกาะอยู่บนหัวพ่อ “ดีแล้ว หายดีแล้วจ๊ะ” ความรู้สึกกลัวคนหัวเราะเยาะโผล่เข้ามาในจิตใจ ฉันรีบดึงพ่อเข้ามาในห้อง “พ่อมาได้ยังไงจ๊ะ” ดูเหมือนพ่อจะไม่ทันสังเกตเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของฉัน ท่านพิจารณามองฉันอย่างละเอียด แล้วก็พยักหน้า “หายดีก็ดีแล้ว”
จากนั้นก็เปิดย่ามผ้าขาวม้า เอามือล้วงลงไปแล้วหยิบกระเป๋าออกมาใบหนึ่งที่ดูไม่ออกแล้วว่าเป็นสีอะไร พ่อเปิดกระเป๋าแล้วหยิบเงินออกมา “ช่วงนี้หาเงินยาก ก็เลยเอามาให้แกช้าไปหน่อย เอ้านี่ 15,000 เอาไปคืนเพื่อนๆซะ” พ่อพูดไปพร้อมแววตาที่ดูเหน็ดเหนื่อย หมื่นห้า? ฉันสงสัย “พ่อไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ?” พ่อกระแอมเบาๆ “พ่อไปยืมเขามา แกต้องใช้ประหยัดๆนะ”




ฉันรับเงินมาจากพ่อ น้ำตาไหลพร้อมพยักหน้า “พ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะจ๊ะ” พ่อกินอาหารกลางวันที่ฉันเอามาจากโรงอาหาร จากนั้นก็เตรียมตัวกลับบ้าน พ่อถึงหน้าประตู ก็หันมาบอกฉันว่า “จากที่นี่กลับบ้านมันไกล ค่ารถก็ไม่น้อย ปีใหม่…แกไม่ต้องกลับหรอก” ฉันตกใจ ขมวดคิ้ว หลังจากส่งพ่อเสร็จก็รีบไปเรียนคาบบ่ายต่อ ไม่รู้ทำไมคืนนั้นฉันนอนไม่หลับ พริบตาเดียวก็จะปีใหม่ และเพราะเพื่อนโน้มน้าว ฉันก็เลยซื้อตั๋วนั่งรถกลับบ้าน ฉันมาถึงหน้าประตูบ้าน พอเปิดประตูเข้าไปฉันก็อึ้ง ผนังใหม่สีขาว เฟอร์นิเจอร์ใหม่ครบชุด และเครื่องใช้ไฟฟ้า.....ทำไมพ่อ....
 “มาหาใครจ๊ะ?” หญิงวัยกลางคนคนนึงเดินออกมาถาม ดูเหมือนฉันจะเริ่มเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมด โยนกระเป๋าหนังสือลงบนพื้น “หนูมาหาใคร คุณถามว่าหนูมาหาใคร นี่มันบ้านหนู!”
  “บ้านหนู?” หญิงคนนั้นนิ่งไป “อ้อ! นี่คงเป็นลูกสาวที่เรียนอยู่มหาลัยของตาเจ้าสินะ แล้วนี่ปิดเทอมหรอ แล้วพ่อไม่ได้บอกหนูหรอ”
  “คุณเป็นใครกันแน่?”
  หญิงคนนั้นหัวเราะ “ฉันเพิ่งย้ายมาอยู่หมู่บ้านนี้ พ่อหนูขายบ้านหลังนี้ให้ฉันแล้ว”
 “อะไรนะ?!” ฉันแทบทรุด “ขาย….ขายให้คุณแล้ว? แล้วพ่อหนูล่ะ พ่อหนูอยู่ไหน?”
“แกไปช่วยดูไร่ให้คนอื่นเขา ห่างออกไปสัก 10 กิโล”
 ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเดินออกมาจาก “บ้าน” ได้ยังไง แต่พอออกจากบ้านมา น้ำตาก็ไหลพราก ฉันร้องไห้โฮ วิ่งไปทางไร่ที่พ่อไปอาศัยอยู่
 ฉันไม่รู้ว่าตัวเองวิ่งไปนานเท่าไหร่ ผ่านภูเขามากี่ลูก แล้วสุดท้ายฉันก็มองเห็นเงาของพ่อนั่งอยู่ตามลำพังในเพิงเล็กๆ
“พ่อ” ฉันตะโกนเรียกออกมาก่อนจะไปคุกเข่าลงตรงหน้าท่าน
พ่อนิ่งไปเมื่อมองเห็นว่าเป็นฉัน ก็รีบพยุงขึ้นมา “ลุกขึ้นมาลูก กลับมาก็ดีแล้ว กินข้าวรึยังเนี่ย” คืนนั้นพ่อไม่ได้พูดถึงเรื่องขายบ้าน แต่บ่นว่าคิดถึงแม่ ฉันน้ำตาไหล
หลังจากนั้นครึ่งเดือน ฉันก็บอกลาพ่อกลับไปมหาวิทยาลัย พ่อล้วงลงไปในย่ามหยิบกระเป๋าขึ้นมา ในนั้นมีเหรียญบาท เหรียญห้า เหรียญสิบ แบงค์ยี่สิบรวมๆ กันได้ 5 ร้อย “นี่เป็นค่าแรงพ่อ แกเอาไปซะ” ฉันน้ำตาคลอ “พ่อจ๊ะ ครั้งที่แล้วยังเหลืออยู่ เงินนี่พ่อเอาไว้ใช้เถอะ”
พ่อจ้องฉัน “อย่ามาโกหกพ่อเลย เงินนั่นคงหมดไปนานแล้ว พ่ออยู่บ้านนอกไร่นามีอะไรให้กินเยอะ แกอยู่โรงเรียนอะไรก็ต้องใช้เงิน….พ่อก็มีให้แกแค่นี้ เอาไปเถอะลูก อีกแค่ครึ่งปี ตั้งใจเรียนให้จบนะลูก แกเรียนจบพ่อจะได้มีหน้าไปเจอแม่แก” น้ำตาฉันไหลออกมาไม่หยุด พยักหน้าแล้วรับเงินมา “พ่อจ๋า ดูแลตัวเองดีๆนะ หนูไปล่ะ” ตอนที่พ่อไม่ได้สังเกต ฉันก็เอาเงินส่วนหนึ่งยัดลงไปใต้เสื่อ จากความพยายามในการรับจ้างทำงานและความช่วยเหลือของเพื่อน ในที่สุดฉันก็เรียนจบเทอมสุดท้าย หลังเรียนจบ ฉันไม่ลังเลที่จะกลับบ้านมาหาพ่อทันที
ตอนนี้ พ่อย้ายมาอยู่กับพี่ชายที่ย้ายกลับมาอยู่ที่หมู่บ้าน ฉันเองก็กลับบ้านไปหาท่านบ่อยๆ พ่อมักจะบอกกับฉันว่า “ไม่ต้องกลับมาบ่อยๆก็ได้ พ่อแข็งแรงดี แถมมีพี่สะใภ้แกดูแลอีก แกตั้งใจทำงานไปเถอะ” ฉันยิ้มแล้วพยักหน้า แต่ก็ยังกลับบ้านเป็นประจำ  ทุกครั้งที่อยู่เงียบๆคนเดียว ภาพของพ่อที่มีฟางติดอยู่บนหัวจะโผล่เข้ามาในความทรงจำฉัน ฉันรู้ดีว่ามันประทับอยู่ในสมองของฉัน และจะมีผลกับฉันไปทั้งชีวิต

Cr:https://www.siamnews.com

2 ต.ค. 2560 เวลา 10:03 น.

เมื่อไม่นานมานี้เว็บไซต์ต่างประเทศได้นำเสนอเรื่องราวของชาวเน็ตท่านหนึ่งโดยระบุว่า.. พี่ชายจะแต่งงาน แต่ไม่เชิญผมสักคำ พอผมรู้ก็เลยกะว่าจะไปเซอร์ไพร์สพี่ เตรียมเงินใส่ซองแล้วก็บินกลับประเทศ แต่พอพ่อกับแม่เห็นหน้าผมกลับหน้าซีด ที่แท้...
ผมกับแฟนสาวรู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เธอเป็นคนหน้าตาสวยใครๆเห็นก็ชอบ ผมจีบอยู่สองเดือนถึงได้เป็นแฟนกัน ตอนที่ผมพาแฟนกลับไปไหว้พ่อแม่ครั้งแรก พวกท่านดีใจมาก พี่ชายก็แสดงความเป็นกันเอง ทั้งเอาผลไม้ให้แฟนผมกิน และชวนเธอคุย
หลังเรียนจบผมอยากไปหาประสบการณ์ที่ต่างประเทศสัก 3 ปี แฟนก็ไม่ลังเลที่จะสนับสนุนผม ผมตกลงกับเธอไว้แล้วว่าพอผมกลับมาเราจะแต่งงานกัน ตอนผมจะไป เธอกอดผมร้องไห้โฮ ตอนอยู่ต่างประเทศ



ผมก็โทรหาเธอเป็นประจำ เธอเองก็บอกว่าคิดถึงผมมาก
ตอนที่รู้ว่าแฟนมีปัญหา ผมก็เป็นทุกข์แทน จนต้องขอร้องให้พี่ชายที่อยู่ที่บ้านช่วยโอนเงินให้เธอแสนห้า พร้อมปลอบเธอ โดยที่ผมไม่เคยบอกเธอเรื่องนี้ แต่หลังจากนั้นเธอก็เย็นชากับผมอยู่นาน เวลาผมโทรไปหาเธอก็จะบอกว่ายุ่ง
มีอยู่ครั้งนึงผมแชทคุยกับเพื่อน มันบอกผมว่า : พี่ชายแกจะแต่งงานแล้ว ไม่กลับมาร่วมงานหรอ ได้ยินว่าแฟนสวยมากเลยนะเว๊ย! ผมได้ยินก็อึ้งไป ทำไมพี่จะแต่งงานไม่บอกผม ในฐานะน้องยังไงผมก็ต้องให้ของขวัญพี่ชุดใหญ่
จนกระทั่งผมเดินทางถึงบ้าน พ่อแม่พอเห็นหน้าผมก็ดูไม่ดีใจ แถมทำท่าทางกระอักกระอ่วน ในงานแต่งตอนที่ผมเห็นหน้าเจ้าสาวผมแทบอกแตกตาย นั่นมันแฟนผมไม่ใช่หรอ ทำไมเธอถึงมาแต่งงานกับพี่ชายผมได้
ผมถามเธอ : พวกเรายังไม่ได้เลิกกันเลย แต่เธอก็ไปคบกับพี่เราแล้ว เธอไม่รู้สึกผิดต่อเราบ้างหรือไง




คาดไม่ถึงว่าแฟนจะบอกว่า : ปากเธอก็บอกว่ารักเรา แต่ตอนเราลำบาก เธออยู่ที่ไหน กลับกลายเป็นพี่ชายเธอที่มาช่วยทั้งเงิน ทั้งมาดูแลเรา แถมพี่ชายเธอยังหาเงินได้มากกว่าเธอเยอะ ให้สินสอดเราถึง 1 ล้าน แต่ถ้าแต่งกับเธอเราอาจจะต้องกัดก้อนเกลือกิน
ผมเข้าไปชกหน้าพี่ชายทันที แล้วว่า : เงินแสนห้านั่นเป็นเงินพี่หรือไง วันนี้พี่พูดมาให้ชัดๆต่อหน้าทุกคนเลย นึกไม่ถึงว่าพี่ชายจะบอกว่าใช่เป็นเงินของเขา แล้วหาว่าเรามาโวยวายไร้สาระ
ผมโกรธจนพังงานแต่งงานซะพินาท ในเมื่อสองคนนี้ไม่มีศีลธรรมผมก็ไม่จำเป็นต้องมีมารยาท วันต่อมาแม่เรียกผมเข้าไปคุย หวังให้ผมคืนดีกับเขาสองคน ไม่งั้นแม่ตัดแม่ลูกกับผม ผมเจ็บ! ผมควรจะทำยังไงดี?

Cr:https://www.siamnews.com

2 ต.ค. 2560 เวลา 05:50 น.

พระเมรุมาศ และพระเมรุ
พระเมรุมาศ และพระเมรุ คือ สถาปัตยกรรมชั่วคราว หรือสถาปัตยกรรมเฉพาะกิจที่สร้างขึ้น ณ กลางใจเมือง เป็นพระเมรุขนาดสูงใหญ่ มีลักษณะเป็น “กุฎาคาร หรือ เรือนยอด” คือเรือนซึ่งหลังคาต่อเป็นยอดแหลม โดยในอดีตนิยมสร้างเป็นแบบ ยอดปรางค์ อาจมีพรหมพักตร์หรือไม่มีก็ได้



พระเมรุมาศ เป็นพระเมรุขนาดสูงใหญ่ ใช้ในพระราชพิธีพระบรมศพ พระมหากษัตริย์ พระอัครมเหสี พระบรมราชินี พระราชชนนี พระบวรราชเจ้า พระยุพราช สำหรับการตายที่ใช้ราชาศัพท์ว่าสวรรคต ภายในพระเมรุมาศมี “พระเมรุทอง”



ลักษณะของพระเมรุมาศที่ปรากฏการสร้างมี 2 รูปแบบคือพระเมรุมาศทรงปราสาท ที่สร้างมาแต่โบราณ มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร และพระเมรุมาศทรงบุษบก ส่วนพระเมรุ เช่นเดียวกับพระเมรุมาศ แต่มีขนาดเล็กลง และไม่มีพระเมรุทองภายใน ใช้สำหรับราชวงศ์ที่ทรงฐานานุศักดิ์ใช้ราชาศัพท์ว่า “ทิวงคต” หรือ “สิ้นพระชนม์”
พระเมรุมาศทรงบุษบก



พระเมรุมาศทรงปราสาท



การออกแบบสถาปัตยกรรมพระเมรุมาศ
พระเมรุ ต้องอาศัยการสร้างสรรค์ออกแบบจากผู้รอบรู้เจนจบงานศิลปกรรมของชาติ ช่างที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้จากครูบาอาจารย์ทั้งงานออกแบบรูปลักษณ์ ก่อสร้างอาคาร การคิดลวดลายขึ้นประดิษฐ์ตกแต่งทุกส่วนให้เข้ากับอาคาร โดยมีหลักเกณฑ์ที่คำนึงถึงว่าพระเมรุมาศของพระองค์ใด ที่แสดงลักษณะของพระองค์นั้น





ภายหลังจากการถวายพระเพลิงแล้ว ชิ้นส่วนประกอบต่าง ๆ ของพระเมรุที่ถูกรื้อถอนบางส่วนจะนำไปถวายวัด เพื่อเป็นการกุศลแด่ผู้วายชนม์
พระเมรุมาศในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น รัชกาลที่ 1 – 4
พระเมรุมาศพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ในยุคแรก บ้านเมืองยังคงอยู่ในภาวะศึกสงคราม จึงมิได้สร้างพระเมรุมาศสูงใหญ่เทียบเท่าพระเมรุมาศสมัยกรุงศรีอยุธยา ระหว่างรัชกาลที่ 1 – 4 พระเมรุมาศเริ่มเป็นทรงปราสาท พระเมรุมาศองค์แรกที่สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์คือ พระเมรุมาศถวายพระเพลิงพระบรมอัฐิสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเพื่อถวายพระ



เพลิงพระบรมอัฐิถวายพระราชบิดาหลังจากบ้านเมืองสงบศึก โดยทรงอนุสรณ์คำนึงว่า พระราชบิดาสิ้นพระชนม์ในระหว่างภาวะสงครามโดยมิได้ประทับร่วมกัน และเพื่อสนองพระคุณ จึงมีพระราชดำริจะบำเพ็ญพระราชกุศลถวาย และยังมีการจัดงานพระศพเจ้านายสำคัญหลายพระองค์คือ งานพระศพ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ส่วนการพระราชพิธีในงาน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกยึดหลักอย่างประเพณีอย่างครั้งกรุงศรีอยุธยา เพื่อฟื้นฟูประเพณีให้กลับรุ่งเรืองสร้างขวัญกำลังใจให้แก่ประชาชนและเป็นเกียรติยศแก่บ้านเมือง และยังมีการประดิษฐ์สิ่งใหม่ขึ้นคือ การประดิษฐ์เกรินบันไดนาค สำหรับเชิญพระโกศ คิดค้นโดยเจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรี



ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น จะยึดหลักการสร้างแบบพระเมรุมาศตามตำราโบราณราชประเพณีครั้งกรุงเก่าทุกประการ คือ ทำเป็นพระเมรุอย่างใหญ่ มีตัวพระเมรุ 2 ชั้นต่างไปอยู่ภายในพระเมรุชั้นนอกที่ทำเป็นพระเมรุยอดปรางค์หรือยอดรูปดอกข้าวโพด ส่วนใหญ่เป็นไปตามแบบแผนมีต่างกันไปในรายละเอียดเรื่องการออกแบบตามฝีมือช่าง



สำหรับพระเมรุมาศพระบรมศพรัชกาลที่ 4 ถือได้ว่า เป็นพระเมรุมาศสุดท้ายที่ทำตามแบบโบราณราชประเพณี แต่พระเมรุใหญ่ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมียอดเรือนเพียง 5 ยอด ต่างจากแบบเดิมที่มีเรือนยอด 9 ยอด จึงเป็นที่น่าสังเกตว่าสัญลักษณ์ที่สมบูรณ์อันเป็นแบบแผนในฐานะความเป็นเอกแห่งศูนย์กลางจักรวาลที่ถ่ายทอดออกมาเป็นพระเมรุยอดปรางค์ 9 ยอด ตามแบบอยุธยาได้ยุติลง และกลายเป็นว่ารูปแบบ พระเมรุโท ที่เป็นปรางค์ 5 ยอดตามแบบแผนอยุธยา กลับทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ความเป็นพระเมรุเอก สำหรับกษัตริย์ในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้น
พระเมรุมาศพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จะเห็นได้ว่าพระเมรุมาศพระเจ้าแผ่นดินในสมัยก่อนมีขนาดใหญ่มาก



พระเมรุมาศในสมัยรัชกาลที่ 5 – 8



ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา ลักษณะของพระเมรุมาศเป็นเพียงพระเมรุชั้นเดียว ได้ถอดเอาพระเมรใหญ่ ซึ่งเป็นพระเมรุทรงปรางค์ที่คลุมอยู่ภายนอกออกไป คงไว้เพียงพระเมรุทอง ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า พระเมรุมาศ และในสมัยนั้นประเทศไทยได้ติดต่อกับต่างประเทศ รับวัฒนธรรมจากภายนอก ทั้งชาวไทยปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมบางอย่างให้สอดคล้องตามสมัย



การสร้างพระเมรุมาศทรงปราสาท ซึ่งเป็นงานใหญ่โต ทรงเห็นว่าการสร้างแบบเดิมเป็นการสิ้นเปลืองงบประมาณแผ่นดินและเป็นที่เดือดร้อนแก่ประชาชนทั่วไป จึงได้มีการเปลี่ยนแปลงให้มีขนาดเล็กลงและประหยัดขึ้น โดยมีพระราชดำรัสสั่งห้ามความว่า



แต่ก่อนมา ถ้าพระเจ้าแผ่นดินสวรรคตลง ก็ต้องปลูกเมรุใหญ่ซึ่งคนไม่เคยเห็น แล้วจะนึกเดาไม่ถูกว่าใหญ่โตเพียงใด เปลืองทั้งแรงคน เปลืองทั้งพระราชทรัพย์ ถ้าจะทำในเวลานี้ก็ดูไม่สมควรกับการที่เปลี่ยนแปลงของบ้านเมือง ไม่เป็นเกียรติยืนยาวไปได้เท่าใด ไม่เป็นประโยชน์แก่คนทั้งปวง กลับเป็นความเดือดร้อน ถ้าเป็นการศพของผู้มีพระคุณ หรือผู้มีบรรดาศักดิ์อันควรจะได้เป็นเกียรติยศ ฉันก็ไม่อาจ



จะลดทอนด้วยเกรงว่าคนจะไม่เข้าใจว่า เพราะฉะนั้นประพฤติไม่ดีอย่างหนึ่งอย่างใด จึงไม่ทำการศพให้สมเกียรติยศซึ่งสมควรจะได้ เมื่อถึงตัวฉันเองแล้ว เห็นว่าไม่มีข้อขัดข้องอันใด เป็นข้อคำที่จะพูดได้ถนัด จึงขอให้ยกเลิกงานพระเมรุใหญ่นั้นเสีย ปลูกแต่ที่เผาพอควร ในท้องสนามหลวง แล้วแต่จะเห็นสมควรกันต่อไป…







อีกทั้งยกเลิกประเพณี ที่ราษฎรทั่วราชอาณาจักรจะต้องโกนหัวไว้ทุกข์ อันเป็นการไม่เหมาะสมต่อยุคสมัยอีกต่อไป จึงโปรดเกล้าฯ ให้ยกเลิกเสีย เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคต รัชกาลที่ 6 จึงได้สนองพระราชประสงค์ทุกประการและได้ยึดถือกันเป็นประเพณีปฏิบัติสืบต่อมาถึงปัจจุบัน



อันเนื่องจากพระเมรุมาศทรงบุษบกเป็นพระเมรุมาศของพระมหากษัตริย์เท่านั้น สำหรับพระเมรุมาศของพระบรมราชินี และพระบรมวงศ์ชั้นสูงคงสร้างเป็นพระเมรุมาศทรงปราสาทสืบต่อมา แต่ลดรูปแบบ เป็นเครื่องยอดต่างๆ เช่น ยอดปรางค์ ยอดมงกุฏ ยอดมณฑป ยอดฉัตร โดยไม่มีพระเมรุภายใน



ในบางกรณีที่เจ้านาย พระราชวงศ์ชั้นสูงและผู้ใหญ่ สิ้นพระชนม์ในเวลาที่ใกล้เคียงกัน บางพระองค์มีพระอิสริยยศฐานันดรศักดิ์เท่าเทียมกัน อีกทั้งการสร้างพระเมรุมาศ หรือพระเมรุแต่ละครั้งมีขั้นตอน การตระเตรียมยุ่งยากหลายประการ จึงมีการอนุโลมโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบการถวายพระเพลิงบนพระเมรุเดียวกันบ้าง หรือให้สร้างพระเมรุน้อยอยู่ใกล้พระเมรุใหญ่ หรือมีเมรุบริวารอยู่ในปริมณฑล ในงานพระราชพิธีเดียวกัน อาจเรียกงานออกเมรุนี้ว่า เมรุตามเสด็จ
หลังจากรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา การออกแบบจัดสร้างพระเมรุหรือเมรุ นั้นเป็นไปตามฐานันดรกล่าวคือ



พระเมรุมาศพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่5



พระเมรุมาศพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่5 เป็นต้นแบบพระเมรุมาศแบบใหม่ครั้งแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ ครั้งเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงพระชนม์อยู่ได้ทรงพระราชทานพระกระแสพระราชดำรัสสั่งถึงการพระบรมศพของพระองค์ไว้ดังนี้
พระเมรุมาศ รัชกาลที่ ๕



“แต่ก่อนมา ถ้าพระเจ้าแผ่นดินสวรรคตลง ก็ต้องปลูกเมรุใหญ่ซึ่งคนไม่เคยเห็นแล้วจะนึกเดาไม่ถูกว่าโตใหญ่เพียงไร เปลืองทั้งแรงคนและเปลืองทั้งพระราชทรัพย์ ถ้าจะทำในเวลานี้ดูไม่สมกับการที่เปลี่ยนแปลงของบ้านเมือง ไม่เป็นเกียรติยศยืดยาวไปได้เท่าใด ไม่เป็นประโยชน์แก่คนทั้งปวง กลับเป็นความเดือดร้อน
ถ้าเป็นการศพท่านผู้มีพระคุณ หรือผู้มีบรรดาศักดิ์ใหญ่ อันควรจะได้มีเกียรติยศ ฉันก็ไม่อาจจะลดทอน ด้วยเกรงว่าคนจะไม่เข้าใจว่า เพราะผู้นั้นประพฤติไม่ดีอย่างหนึ่งอย่างใด จึงไม่ทำการศพให้สมเกียรติยศซึ่งควรจะได้ แต่เมื่อตัวฉันเองแล้วเห็นว่าไม่มีข้อขัดข้องอันใด เป็นถ้อยคำที่จะพูดได้ถนัด จึงขอให้ยกเลิกงานพระเมรุใหญ่นั้นเสีย
ปลูกแต่ที่เผาอันพอสมควร ณ ท้องสนามหลวง แล้วแต่จะเห็นสมควรกันต่อไป”
พระเมรุมาศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6



พระเมรุมาศ รัชกาลที่ ๖



ในสมัยรัชกาลที่ 6 ทรงเปลี่ยนการเวียนรอบพระเมรุ เป็นรถปืนใหญ่แทน ด้วยเป็นไปตามพระราชประสงค์ที่พระองค์โปรดการเป็นทหารสำหรับพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเสด็จสวรรคตในต่างประเทศ จึงมิได้มีการจัดพระราชพิธีถวายพระเพลิงตามโบราณราชประเพณี แต่เป็นงานบำเพ็ญพระราชกุศลพระบรมอัฐิ
***รัชกาลที่ 7 ไม่มีพระเมรุมาศ เนื่องจากพระองค์เสด็จสวรรคตที่ต่างประเทศ เเล้วประกอบพิธีอย่างเรียบง่าย ที่นั้นต่างบ้านต่างเมือง งานพระบรมศพจัดอย่างเรียบง่ายที่สุดตามพระประสงค์ก่อนที่พระองค์จะสวรรคตคือ ไม่ต้องมีโกศ ไม่ต้องประโคมย่ำ ไม่ต้องมีพระสวด ไม่ต้องเครื่องยศ แล้วเผาให้ไวที่สุด ไม่ต้องร้องไห้



ภายหลังมาหลังจากการเมืองภายในประเทศสงบลง รัฐบาลในขณะนั้นจึงได้กราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 เสด็จนิวัตกลับราชอาณาจักรไทยเป็นการถาวร โดยพระบรมราชินีได้อัญเชิญพระบรมอัฐิของพระเจ้าอยู่หัวกลับมาด้วย



โดยทางกองพระราชพิธีได้จัดเตรียมโกศสำหรับบรรจุพระบรมอัฐิภายใต้นพปฎลมหาเศวตฉัตรไว้เมื่อพระบรมอัฐิมาถึงก็เปลี่ยนใส่ทันทีบนเรื่องพระที่นั่ง จากภาพคือ เจ้าพนักงานอัญเชิญพระบรมอัฐิพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 7 ลงจากเรือพระที่นั่ง โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร และ สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 เสด็จพระราชดำเนินตามพระบรมอัฐิ
พระเมรุมาศใน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8



พระเมรุมาศ รัชกาลที่ ๘



ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลสวรรคต จึงได้จัดพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพตามแบบโบราณราชประเพณี มีการนำราชรถและพระราชยานที่ส่วนใหญ่มีสภาพชำรุดมาปฏิสังขรณ์



หลังจากถวายพระเพลิงพระบรมศพแล้ว โปรดให้ใช้พระเมรุนี้ในงานถวายพระเพลิงพระศพพระบรมวงศานุวงศ์อีก 4 พระองค์คือ สมเด็จเจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต, สมเด็จเจ้าฟ้า กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย เพียงแต่ต้องปรับเปลี่ยนให้เหมาะกับพระอิสสริยศของแต่ละพระองค์

 คลิปพระราชพิธี ถวายพระเพลิงพระบรมศพ “รัชกาลที่ 8” พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล



พระเมรุมาศทรงบุษบก



พระเมรุมาศพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ร. ๕) พระเมรุมาศทรงบุษบก เริ่มใช้เป็นครั้งแรกในสมัยรัตนโกสินทร์
รัชกาลที่ ๕ มีพระราชดำรัสว่าพระเมรุมาศทรงปราสาทสิ้นเปลืองเกินความจำเป็น จึงเริ่มใช้พระเมรุมาศทรงบุษบก ในพระราชพิธีของพระองค์เอง
ความยิ่งใหญ่ของพระเมรุมาศตามแบบแผนกรุงศรีอยุธยา เกิดการเปลี่ยนแปลงในงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๕) รูปแบบพระเมรุมาศทรงบุษบก ได้นำมาจัดสร้างในพระราชพิธีพระบรมศพพระเจ้าแผ่นดิน ตามพระราชปณิธานของพระเจ้าอยู่หัว ร.๕ พระองค์มีพระราชดำริที่จะไม่ก่อสร้างพระเมรุมาศยิ่งใหญ่เช่นแต่ก่อน มองว่าการก่อสร้างปราสาทเป็นเรื่องสิ้นเปลืองเกินความจำเป็น ความว่า



“ถ้าเป็นการศพท่านผู้มีพระคุณ หรือผู้มีบรรดาศักดิ์ใหญ่อันควรจะได้เป็นเกียรติยศ ฉันก็ไม่อาจจะลดทอนด้วยเกรงว่าคนจะไม่เข้าใจ เพราะผู้นั้นประพฤติไม่ดีอย่างหนึ่งอย่างใด จึงไม่ทำศพให้สมพระเกียรติสมควรจะได้ แต่เมื่อถึงตัวฉันเองแล้ว เห็นว่าไม่มีข้อขัดข้องอันใด เป็นข้อคำที่จะพูดได้ถนัด จึงขอให้ยกเลิกงานพระเมรุใหญ่นั้นเสีย ปลูกแต่ที่เผาพอสมควร ในท้องสนามหลวง แล้วแต่จะเห็นสมควรกันต่อไป”



งานพระบรมศพของ รัชกาลที่ ๕ จึงไม่ได้สร้างเขาพระสุเมรุตามแบบโบราณราชประเพณี เปลี่ยนมาก่อสร้างพระเมรุมาศทรงบุษบก บนพื้นราบ ดัดแปลงอาคารปราสาทเป็นเรือนบุษบกบัลลังก์ หรือเป็นการขยายพระเมรุทอง ในปราสาทเป็นเรือนบุษบกบัลลังก์แต่เดิมให้ใหญ่ขึ้น แวดล้อมด้วยเมรุราย 4 ทิศ ลดรูปเป็นคดซ่าง ระเบียง ทับเกษตร อย่างไรก็ตาม ยังคงสถาปัตยกรรมวิจิตรงดงาม เป็นต้นแบบพระเมรุมาศแบบใหม่แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

พระเมรุมาศบุษบก 9 ยอด ในสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9



เมื่อพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2559 กรมศิลปากรได้ออกแบบพระเมรุมาศโดยเป็นทรงบุษบก 9 ยอด ตามโบราณราชประเพณีที่พระมหากษัตริย์จะใช้พระเมรุทรงบุษบกเท่านั้น ในการนี้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร (พระราชอิสสริยยศในขณะนั้น) โปรดให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นองค์ประธานที่ปรึกษาในการจัดสร้างพระเมรุมาศ



โดยพระเมรุมาศออกแบบโดย นายก่อเกียรติ ทองผุด นายช่างศิลปกรรมชำนาญการเป็นผู้ออกแบบหลัก และมีนายสัตวัน ฮ่มซ้าย ผู้อำนวยการสำนักสถาปัตยกรรม กรมศิลปากร นายธีรชาติ วีรยุทธานนท์ สถาปนิกชำนาญการ เป็นผู้ช่วย เป็นพระเมรุมาศทรงบุษบก สูง 50.49 เมตร (ต่อมาได้ขยายเป็น 53 เมตร) มีชั้นเชิงกลอน 7 ชั้น ผังพื้นที่ใช้งานเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดกว้างด้านละ 60 เมตร มีบันไดทั้งสี่ด้าน ฐานยกพื้นที่สูง มี 3 ชั้น ชั้นบน ที่มุมทั้งสี่ ประกอบด้วย ซ่างทรงบุษบก ชั้นเชิงกลอนห้าชั้น สำหรับพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม ฐานชั้นที่ 2 ประกอบด้วยซุ้มทรงบุษบกรูปแบบเดียวกัน รวมสิ่งก่อสร้างมีเครื่องยอดนับรวมได้ 9 ยอด



โดยยอดกลางจะเปรียบเหมือนเป็นเขาพระสุเมรุ และอีก 8 ยอดเป็นเหมือนยอดเขาสัตตบริภัณฑ์ ซึ่งเปรียบเป็นระบบจักรวาล โดยเปรียบพระมหากษัตริย์เป็นเหมือนสมมติเทพ ศิลปกรรมประกอบพระเมรุมาศ ประกอบด้วยงานศิลปกรรมประกอบอาคาร ฉัตร เทวดา สัตว์หิมพานต์ ประติมากรรมประกอบพระเมรุมาศ พร้อมกับมีการขุดสระอโนดาตขึ้นมาจริงๆ



เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา รัฐบาลได้เปิดเผยแบบพระเมรุมาศ งานถวายพระเพลิงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 หลังจากที่กรมศิลปากรรับผิดชอบการออกแบบ โดยใช้เวลาประมาณเดือนเศษนับแต่วันเสด็จสวรรคต ผ่านการเสนอคณะรัฐมนตรี และผ่านการทูลเกล้าฯถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อทรงพระวินิจฉัย แล้วสรุปรูปแบบพระเมรุมาศที่ดำเนินการก่อสร้างในครั้งนี้เป็นรูปทรงบุษบกตามแบบตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 แต่พระเมรุมาศครั้งนี้มี 9 ยอด ยิ่งใหญ่โอฬารกว่าที่ผ่านมา




นายอนันต์ ชูโชติ อธิบดีกรมศิลปากร ในฐานะเลขาธิการคณะกรรมการจัดสร้างพระเมรุมาศ ได้ให้สัมภาษณ์ถึงการออกแบบครั้งนี้ว่า ได้กำหนดกรอบแนวคิดตามอย่างโบราณราชประเพณีไว้ 3 ประการ คือ



1. ต้องสมพระเกียรติ เพราะครั้งนี้เป็นพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ซึ่งพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระมหากษัตริย์ครั้งล่าสุด คือเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2493 คือพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8 และตลอดรัชสมัยที่ผ่านมาก็มีเพียงงานพระเมรุของสมเด็จพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่



2. ออกแบบตามหลักราชประเพณีโบราณ โดยยึดแบบสมัยรัตนโกสินทร์ เพราะแบบของสมัยอยุธยานั้นไม่มีรูปแบบที่เป็นหลักฐาน จึงดูแบบพระเมรุมาศของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 และพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8



3. การออกแบบครั้งนี้ยึดหลักไตรภูมิตามคัมภีร์พระพุทธศาสนาและความเชื่อว่า พระมหากษัตริย์คือสมมุติเทพตามระบบเทวนิยม ซึ่งจาก 3 แนวคิดหลักนี้ได้ปรากฏเป็นแบบพระเมรุมาศในครั้งนี้ คือ แบบทรงยอดบุษบก องค์หลักจะอยู่กึ่งกลาง อันหมายถึงเขาพระสุเมรุ อีก 8 มณฑปที่อยู่รายรอบนั้นหมายถึงเขาสัตบริภัณฑ์ อันหมายถึงระบบจักรวาล
สำหรับในส่วนงานสถาปัตยกรรมที่ต้องก่อสร้างอาคารแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ
1. กลุ่มอาคารในมณฑลพิธี ณ ท้องสนามหลวง ประกอบด้วย พระเมรุมาศ เป็นประธานในมณฑลพิธี ออกแบบโดยยึดถือคติตามโบราณราชประเพณีรูปแบบเฉพาะสำหรับพระมหากษัตริย์ เป็นพระเมรุมาศทรงบุษบก สูงถึง 50.49 เมตร มีชั้นเชิงกลอน 7 ชั้น ผังพื้นที่ใช้งานเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดกว้างด้านละ 60 เมตร มีบันไดทั้งสี่ด้าน ฐานยกพื้นสูงมี 7 ชั้น ชั้นบนที่มุมทั้งสี่ ประกอบด้วยสำซ่างทรงบุษบก ชั้นเชิงกลอน 5 ชั้น สำหรับพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม ฐานชั้นที่ 2 ประกอบด้วยซุ้มทรงบุษบกรูปแบบเดียวกัน รวมสิ่งก่อสร้างมีเครื่องยอดนับรวมได้ 9 ยอด
พระที่นั่งทรงธรรม เป็นอาคารชั้นเดียวยกฐานสูงขนาด 44.50 เมตร ยาว 155 เมตร ตั้งอยู่กึ่งกลางด้านทิศตะวันตกของพระเมรุมาศ สำหรับเป็นที่ประทับและบำเพ็ญพระราชกุศลในการพระราชพิธี และเป็นที่สำหรับข้าราชการชั้นผู้ใหญ่เฝ้า



โดยเตรียมพื้นที่สำหรับผู้เข้าร่วมพระราชพิธีประมาณ 2,800 ที่นั่ง ซึ่งเป็นพระที่นั่งที่มีขนาดใหญ่กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เพื่อรองรับพระราชอาคันตุกะและอาคันตุกะที่จะเดินทางมาร่วมพระราชพิธีจำนวนมาก







นอกจากนั้นยังมี ศาลาลูกขุน เป็นที่เฝ้าของข้าราชการ ทับเกษตร ใช้เป็นที่สำหรับข้าราชการที่มาในพระราชพิธีพักและฟังสวดพระอภิธรรม และ ทิม สำหรับเจ้าพนักงาน พระสงฆ์ แพทย์หลวงพัก และใช้เป็นที่ตั้งเครื่องประโคมและทำเป็นห้องสุขา
2. กลุ่มอาคารนอกมณฑลพิธี ได้แก่ เกยลา บริเวณกำแพงแก้ว พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พลับพลาหน้าวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม พลับพลาหน้าพระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท และพลับพลายกหน้ามณฑลพิธีท้องสนามหลวง ส่วนลวดลายประกอบ ทั้งที่เป็นชั้นฐาน หรือประติมากรรมที่ประกอบในพระเมรุมาศ ทั้งหมดจะสะท้อนถึงเรื่องระบบจักรวาลที่มีเขาพระสุเมรุเป็นศูนย์กลาง ไม่ว่าจะเป็นชั้นครุฑ ชั้นเทพ หรือเทวดา รวมถึงสัตว์หิมพานต์

นอกจากนี้สิ่งที่เป็นพิเศษในครั้งนี้คือ เสาโคมจะใช้เป็นเสาครุฑ เพราะครุฑคือพาหนะของพระนารายณ์ โดยแนวคิดสมมุติเทพนั้น พระนารายณ์อวตารลงมาเป็นพระมหากษัตริย์ ซึ่งงานพระเมรุที่ผ่านมาล้วนเป็นเสาหงส์ สำหรับการออกแบบภูมิทัศน์จะมีการศึกษาเรื่องที่เกี่ยวกับโครงการต่างๆ ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เช่น กังหันชัยพัฒนา เครื่องดันน้ำ การปลูกหญ้าแฝก ฯลฯ จะถูกนำมาใช้ในการออกแบบและปรับปรุงภูมิทัศน์ ด้านงานเรื่องศิลปกรรม ไม่ว่าจะเป็นเทพ เทวดา สัตว์หิมพานต์ สิ่งต่างๆ เหล่านี้จะยึดตามคติความเชื่อของระบบจักรวาล อันเกี่ยวกับสมมุติเทพทั้งหมด ซึ่งเป็นไปตามราชประเพณีที่มีมาตั้งแต่อดีต

อย่างไรก็ตาม สำหรับการสร้างพระโกศจันทน์และพระโกศทองคำที่จะบรรจุพระบรมอัฐินั้น แบบเสร็จเรียบร้อยทั้งหมด และได้ลงมือดำเนินการแล้ว ซึ่งเป็นไปตามราชประเพณีทุกประการ ขั้นตอนที่ได้ดำเนินการต่อมาคือ พิธีบวงสรวงบูรณปฏิสังขรณ์พระราชรถและพระราชยานมาศ เพื่อใช้ในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2559 และมีพิธียกเสาเอก พิธีตอกหมุดจุดกึ่งกลางพระเมรุมาศ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม และล้อมรั้วเพื่อเริ่มก่อสร้างพระเมรุมาศเมื่อวันที่ 10 มกราคม ที่ผ่านมา ซึ่งทุกอย่างกำหนดไว้ว่าต้องแล้วเสร็จก่อนเดือนกันยายน 2560



นั่นหมายถึงว่า พระราชพิธีครั้งประวัติศาสตร์ ซึ่งคนไทยทั้งมวลไม่อยากให้มาถึง จะเกิดขึ้นในวันที่ 26 ตุลาคม 2560 นี้…



ขอบคุณข้อมูลจาก wikipedia

Cr:https://www.siamvariety.com